2 Şubat 2013

Dolu dolu geçen iki hafta


Sanki 12 yıl gibi bir zaman dilimi girmemiş babamla aramıza. Sanki her şey aynı ve kaldığı yerden devam halinde. Geçtiğimiz hafta içi bir akşam erkek kardeşim, babamları ve bizi balık yemeye davet etti. Babamla barışmamızın ardından ilk kez bir ortamda beraber olma fırsatımız oldu. Herşey doğal seyrinde ilerledi.

Fakat yukarıda ki fotoğrafı çektirirken, ikimiz de elimizi kolumuzu nereye koyacağımızı şaşırdık. Az da olsa bocaladık. Babam, benim her sözüne çocukluğumdan beri kızdığım, şimdi ise ahh deyip o sözlerinin neredeyse yüzde yüzünün doğru olduğunu farkettiğim babam. Rabbime şükürler olsun ki bu hasret son buldu. Evladın nasıl canı yanıyorsa bu özlem yüzünden, eminim ki babanın da bir o kadar yanıyor. Gözleri çakmak babam. En çok da gözlerini özlemişim senin. Ve hala babam kokuyorsun.



Babam bizimle de çocukken çok oynardı. Şimdi aynı oyunları torunlarıyla oynuyor


Kuzenler muzurluk yarışması yaparsa  :)


Çok şekersiniz siz kızlar


Geçen hafta ikinci ev ziyaretimiz canım arkadaşım Şerife'ler oldu. Begüm ve Zeynep Betül çok iyi anlaşıyorlar. TV de çizgi film izlerken işte böyle tatlı görünüyorlardı :)


Can bunlar can. Begüm o kadar çok seviyor ki Zeynep Betül'ü, eve dönerken onlara hem bye bye yapıyor, hem de sıra sizde, şimdi siz gelin bize diye bağırıyor.


Giderken kum boyama götürmüştüm çocuklar için. Öyle tatlı tatlı oturup başına vakit geçirdiler ki.


Geçen haftanın üçüncü ev ziyareti Nursen'e idi. Hüseyin amcalar, kayın validemler, Ozanlar ve biz. Dört aileyi topladı Nursen. Çok keyifli bir akşamdı. Bu arada harika bir masa hazırlamıştı. Ellerine sağlık canım görümcem benim :)



Babaanne torun özlem gideriyorlar


Sırayla; kayınvalidem (kucağında Baran), kayın pederim, babaannemiz, Hüseyin amca ve Şirin yenge


Anne ve oğulları, öyle güzel gülmüş ki üçü de :)


Karı-koca :) Bu kocayla fotoğraf çektirmek öyle zor ki ! hoş aslında bende sevmem pek fotoğraf çektirmeyi ama ara bir beraber fotomuz çekilsin canım. Zorla çektirdiğim nasıl da belli oluyor ama :)


Halası Begüm'ü sıkıştırmış Baran'nın yatağında mıncırıyor


Begüm ve Defne sarmaş dolaş :)


Sarı biçim oğluşum benim


İki hafta önce dördüncü ev ziyaretimiz, yeni doğum yapmış olan arkadaşım Mercan'nın bebişini görmeye gitmemizle gerçekleşti. Bu yakışıklı öyle saçlı ki inanamazsınız :)


Şirinler :)


Çişi gelen çocuk pozu :)


Canım can arkadaşım emoşum, yani Emine. Güzeller güzelim benim. Çok seviyorum tatlım seni.


Diğer canım Funda. Emoşumun ablası. İkisi de bu yakışıklı prensin halaları oluyorlar.



Begüm çok seviyor bebekleri.




Jetonlu oyunlardayız


Yaşından dolayı hiçbir AVM de top havuzuna sokmuyorları oğluşumu. Öyle çok imreniyordu ki. Sonunda görevli ablanın olmadığı bir yerde atıverdik topların arasına çok mutlu oldu oğluşum :)



Buğra ve Baran büyüdüler ve artık kuzen kuzene oyunlara başladılar.

7 yorum:

  1. MAŞALLAH BÜTÜN MUTLULUĞUNUZA:)BABANIZLA TEKRAR ÇOCUKLUĞUNUZU YAŞAMANIZA ÇOK SEVİNDİM...SEVGİLERİMLE

    YanıtlaSil
  2. bir küslüğün hele ki baba ıle kuslugun bitmiş olmasını görmek ne guzel..bu arada sızın oglan pek tatlı sacların onu bıraz fazla uzamıs ama kıyılamıyor sanırım :)

    YanıtlaSil
  3. Mutlular sokağı ; çok teşekkür ederim :)

    YanıtlaSil
  4. Gülcan'cım evet kıyamıyoruz saçlarını kestirmeye. Yaza kadar uzasın bakalım, o zaman düşünürüz diyoruz :)

    YanıtlaSil
  5. Fotoğraflar harika, buluşmalar da, en özeli de babanızla olanı, Allah hiç ayırmasın bir daha, hep böyle güzel fotoğraflarda sabitleyin en mutlu anlarınızı...
    Sevgiler...

    YanıtlaSil
  6. Oh oh ne güzel ev ziyaretleri en çokta çocuklar mutlu gittiğiniz evlerde çocuk olunca zaten tamam onların en çok sevdiği şey resimler harika:)

    YanıtlaSil
  7. Esen can, amin teşekkür ederim.

    Ada ve biz, bizim ev ziyaretleri baya bi arttı bu ara. Bu da en çok çocuklara yaradı haliyle :)

    YanıtlaSil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...