26 Mart 2012

Gün aydın olsun lütfen

Bir haftadır süren hastalığımız hala devam etmekte ve kızım, oğlum ve ben bu hastalık sonucu böğür böğür öksürük krizlerindeyiz. Akan burunlar, öksürükler, Begüm ve benim sürekli kusmalarımız devam halinde.

Ayrıca 5 gündür gece uykularında bezlenen Begüm hanım ''anne artık ben büyüdüm, lütfen bezleme'' dedi. Bunun neticesinde bezlemiyoruz. Gel görelim ki çoğu gece kendi kendine kalkıp tuvaletini yapan kız dün gece sabaha kadar 5 takım nevresim değiştirtti bana. Geceden beri makina çalışıyor. Nevresim yıkamakdan böö geldi. Yıkamak dert değil birde onları ütülemesi. İşin kötü yanı, kızın gece yatmaya nevresimi kalmadı temiz. Neyse elbet akşama kadar kururlar.

Birazı altına kaçırma, birazı kusma ile mahvoldu. Allah bana kolaylık versin ne diyeyim. Cumadan beri düşmeyen bir ateşi de var küçük hanımın. O nedenle bugün okula göndermedim. Zaten o da gitmek istemiyordu. Dedi şu '' anne sen beni çok özlersin şimdi okula gidersem di mi, bu yüzden bugün değil yarın gidicem. Sen beni biraz daha seversin böylece ve az özlersin'' Ah be gülüm. Ben sana doyabilirmiyim sanıyorsun. Sen ne yaparsan yap, istersen evin altını üstüne getir, istersen işemedik köşe bırakma. İnan umrumda bile değil. Ben seni çok seviyorum bebeğim. Ve sen sağlıklı ve mutlu ol ki ben daha çok mutlu olayım.

Ben kütüphane kaçtım şimdi. 10 dk mola verdim kendime. Onlar abla-kardeş oynuyorlar. Begüm'e sözüm var. Kartondan orman yaptığımız gibi bu sefer de deniz yapıcaz. Lakin onun nasıl yapıldığını hiç görmedim, uydurucam bakalım nasıl olacak. Bir aydır bütün tuvalet kağıdı rulolarını biriktiriyor. Deniz yapıcaz diye.

Ev dandini. Geçen hafta kuran okutmam için, halı,perde, koltuk dahil heryer mis gibi temizlenmişti. Bugün ise bakıyorumda o temizlikten eser kalmamış. Birde bugün temizlik günüm aslında ama çocuklarla, yani Begüm evdeyken imkansız. Artık günü kurtarak kadarını bugün, asıl temizliği yarın yaparız ne yapalım.

Uzun zamandır çocukların gelişimine dair post da yazmıyorum. Bu akşam fırsat yaratıp fotoğrafları düzenlemeli ve ayrıntılı bir post hazırlamalıyım. Nasip, inşallah. Bir de anlamadım ama bu hafta dökülmedik, patlamadık yer kalmadı. O kadar çok yapılamsı ve tamir edilmesi gereken şey varki. Onları da halletmem gerekli. Lambalar patladı, prizler yerinden yere düştü. Ha o nasıl oldu hala aklım almıyor ya. Sehpanın demiri çıktı. Mutfakda ki askılar bir bir yerinden fırladı.Begüm'ün bazı oyuncakları kırıldı (bu bizde çok az olan birşey ama oldu valla). Buğra Begüm'ormanındaki ağaçları söktü, yapıştırmak lazım. Birde hastalıktandır diyorum ama her ikiside ota-mota ağlar oldular. Evin içinde sürekli mızıldayan bir oğlan var. İstediği şeyi elde edemeyince önüne kim gelirse patlatıyor Allah ne verdiyse.

Lafın özü bu evde çocuklar dahil tamir edip düzeldilecek çok şey var çoook. Offff içerden şıngır mıngır sesler geliyor. Ben kaçar, acaba yine ne kırıldı ?

6 yorum:

  1. Çok geçmiş olsun.Tez zamanda sağlığınıza kavuşmanız dileğiyle :)

    YanıtlaSil
  2. nazardandır nazardan :)
    İyi bak kendine Selmam...

    YanıtlaSil
  3. her yerde hastalık bu aralar, size de geçmiş olsun...

    YanıtlaSil
  4. nuryolu...26/3/12 14:20

    geçmiş olsun.bizde de durum aynı inan.hastalık sinir ağlama krizleri ve dah birçok şey.öyle iyi anlıyorum ki seni.Allah kolaylıklar versin.merak ettiğim bişey var.benim oğlan 3 yaşında,o da begüm gibi 'anne beni bezleme ben abi oldum 'diyor ama ben korkudn çaktırmadan yine bezliyorum.nasıl ve ne zaman oldu begümün öğrenmesi acaba diye soracaktım

    YanıtlaSil
  5. Bende birkeresinde üst üste gelmişti evdeki arızalar. aynı gün kırıldıkça kırılıyordu. cana geleceğine mala gelsin be Selma

    YanıtlaSil
  6. Abide berkman; çok teşekkür ederim.

    Gönül'cüm vallahi bende aynı şeyi söylemeye başlamıştm kendime. Nazardır diye. Dur bi nazar duası ediyimde defedeyim şu nazarı :)

    Anne kaleminden; çok teşekkür ederim. Dediğiniz gibi yine hortladı bu hastalık, dolaşıp duruyor sırayla.

    Nuryolu; Begüm gece bezlenmeyi bırakalı aşağı-yukarı 1 hafta oldu. Gündüzü geçtiğimiz Eylül ayında bırakmıştı. O zaman aslında ben büyüdüm bezlenmek istemiyorum diyordu ama gündüz tamamda gece kesinlikle tutamıyordu. Ben de gündüzü kestim ama gece bezlemeye devam ettim. Taa ki geçen haftaya kadar. Yeter anne beni bezleme artık. Ben bebişmiyim, abla oldum dedi ve bezlemeyi kestim. Çoğu gece kendi kalkıyor. Bende gece 2 kere kaldırıyorum. Böyle hallediyoruz ama 2 gecedir hastalıktan dolayı altına yapıyor. Öksürük gelince basınçla kaçıyor çişi. Onu farkettim. Neyse pes etmek yok. Devam edicez artık.

    Nilhan; tamam mala gelsin bence de öyle ama o malları hep tamir etmek zorunda kalan ben oluyorum. Bu sinir ediyor artık insanı. Hani atılacak türden şeyler arıza çıkarsa canıma minnet :)

    YanıtlaSil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...