9 Aralık 2011

Günün devamı

Günün devamı nasıl mı geçti ! Hemen anlatayım.

Akşam erkek kardeşime oturmaya, bebiş sevmeye gideceğiz, burası tamam.

Sabah sabah başlayan tatsız gün, delişin nam-ı diğer www.deli-anne.com bugünkü yazısını okumamla biraz kendime gelip, enerji toplamama neden oldu. Allah razı olsun delişim. Lakin Buğra sabahtan bu saate kadar bütün gün toplamda 20 dk uyudu, ne kadar gerildiğimi tahmin edersiniz.

4 gündür Begüm'ün gözlerinde acayip bir çapaklanma var. Yeşil yeşil, sıvı halde akıyor sürekli ve kanlanmış durumda gözleri. 3 gün mühlet vermiştim kendimize geçmesi için ama geçmedi. Geçmediği gibi bu gün itibari ile Buğra'da da aynı sorun baş gösterdi. Huysuzluğu bundanmıdır bilinmez. Ve bütün günü mız mız bir vaziyette eteğimden ayrılmadan geçirdik.

Cumartesi günü ikisini de doktora götürücez bu sebepten.

Saat 4 gibi anca evi toparlayıp, süpürebildim. 4,45 de Begüm geldi kreşten ve bismillah adaha asansörde başladı şimarıkça kaprislerine. Bu arada anlayamadığım bir biçimde sol kolumda bir ağrı ve sancı baş gösterdi sabahtan beri. Bünye infilak etmek üzere, sinyal veriyor herhalde.

Evin kapısından içeri girdik daha da beter kaprisler baş gösterdi. 20 dakikada içinden çıkılmaz bir hal aldı bu durum ve onun bu hareketleri Buğra'nın o toplam 20 dakikalık uykusundan uyanmasına neden oldu. Begüm ağlıyor, Buğra ağlıyor. Yavaş yavaş benim tansiyon yükseldi. Begüm'ü odasına gönderdim, Buğra'yı uykusuna kaldığı yerden devam edebilsin diye hiç almadım yatağından. Lakin ikisinden de öyle bir ağlama sesi geliyor ki, çin işkencesi yapıyorlar sanırsın. Malum Buğra'nın ağlama ses tonu inanılmaz tizdir. Adamı saniyesinde fitil eder.

Hemen kendimi attım kütüphaneye. Bir kahve ve sigara molası, kendimi, tansiyonumu ve kafamı toparlamaya çalışıyorum. Ne mümkün ikisininde ağlama sesleri tavan yaptı ve benim zemberek boşandı. Ellerim titremeye başladı, hemen Orhan'ı aradım ve ben artık dayanamıyorum, ölmek istiyorum dedim. Tam da ezan okunuyor o anda. Resmen rabbimden ölmeyi diledim. Orhan beni sakinleştirmeye çalışıyor ama ben onu duymuyorum bile. Kolumdaki ağrı arttı, eller daha da fenalaştı. Beynimden boynuma doğru sanki sıcak kanlar akmaya başladı ''aşkım ben konuşamıyorum kapatalım'' dedim ve bendeki sinyal koptu. O andan sonrasını hatırlamıyorum. Korktuğum başıma gelmiş ve ben bayılmışım. Orhan anlamış ve ayılabilmem için tekrar rekrar aramış. Kötü olan sigara içtiğim için kütüphanenin kapısını çocuklar girmesin diye kilitliyorum.

Bir süre sonra kendime gelir gibi oldum ve zar zor Orhan'ı aradım. Ben birazdan toparlarım, merak etme dedim. O da tamam ben işten izin aldım, geliyorum dedi. Gerek yok dememe rağmen geldi. Bana kütüphanenin kilidini açmayı unutma ve ben gelene kadar koltuğa uzan ve dinlen dedi. Lakin bu konuşmanın ardından ikinci kere halının üstüne yığılmışım. Zaten aslında kendimi iyi hissetmiyordum ama endişelenmesini de istemiyordum. Orhan gelmiş. Odanın kapısına vurmuş ses yok, sonra telefonu çaldırmaya başlamış. Telefon sesiyle kendime geldim. Kapıyı açarmısın dedi, açtım ve beni alıp yatağıma yatırdı.Bu arada saat 5,5. Begüm kendi kendine oynamış yarım saat. Buğra hala ağlıyormuş. Ben içim sürekli geçtiği için yatakta baya bi uyuya kalmışım. Bayılma sürelerimle beraber 3,5 saat kadar.

Orhan ilgilenmiş çocuklarla. Sonra Hakan'lara gideceğimiz için gelip beni uyandırdı. Hazırlandık ve gittik. Begüm orda da yapmadığını bırakmadı, beni yine çıldırttı. Neyse dayandım bu sefer. Saat 1'de eve döndük. Begüm arabada uyuya kaldı, Buğra hala maşallahı vardı, cin gibi bakıyordu. Ben Begüm'ü yatırdım. Orhan Buğra'yı uyuttu. Ben bu satırları yazarken Buğra bir kriz ağlaması patlattı, emzirdim tekrar uykuya daldı.

İşte bugün benden aldı yine alacağını. Bir yaş daha yaşlandım sanki.Dayanmak zorunda olduğum için dayanıyorum ama nasıl dayanıyorum kendime bile hayret ediyorum. Rabbim sayesinde. Rabbim ne verirse hayırlısnı verir diyerek avutuyorum kendimi.

Tamam beterin beteri var da. İnsanız,şeşer beşeriz. İnsan öyle anlar geliyor ki diğer beterleri düşünemiyor. İçine düştüğü durumu ve bu durumdan nasıl çıkabileceğine odaklanıyor. Her zaman rabbime sığındım. Duamı etmeden uyumadım. Beni, bugün ayakta tutan o'dur. Şükürler olsun ki merhametini esirgemiyor.

Artık ağlayamıyorum. Çok ağlamışım demekki. Gün olur devran döner elbet bugünlerde geçer. Sıyırmadan, sıyrılmak lazım bu döngüden.

8 yorum:

  1. Ya Selmaaammmm:(

    Birşey söylemek istiyorum sana, haddim değil belki ama zorlama, insanlarla birlikte olmaya zorlama kendini.. Evet komşuluk hoştur güzeldir ama insanı dibe çekerse boşvermek gerekir. Bak onca sıkkındın bir de o densiz konuşmalar tuz biber ekti haline bence.. Olmuyorsa olmuyor be canım..

    Sen denemiş elinden geleni yapmışsın, gerek annenler için, gerek komşuların için ama olmuyorsa zorlama.. çok içleniyorsun sonra.. inan ben bu yüzden İngiltereye gitme kararı aldım.. Çünkü burdayken istemeye istemeye bekliyorum hala kullardan birşey.. sonra beklemeyi geçtim bileniyorsun.. Neden diyorum, neden???? bazen anlıyorum ama çok zordayken anlatamıyorum kendime, kendimi sakinleştiremiyorum. Onun için gideyim, ne beklenti kalsın ne de üzüleyim istiyorum..

    ilterin ağbisi var, ittiriyoruz kaktırıyoruz ı ıh olmuyor da olmuyor.. adamlar ne arıyor ne soruyor.. e tamam haktır, sılai rahim diyorsun ama sen beş kere arasan, o aramaz sormazsa yeter diyorsun.. demeliyiz herhalde.. yani ben zorla kendimi onların evine sokuşturamam ya... zorla i,lla akrabayız birarada olmalıyız diyemem ya.. tek taraflı olmuyor bu işler..maalesef!

    yıpratma kendini.. eşin var, çocukların var.. böyleyken biz de varız.. yazışarak da olsa dert ortağıyız.. Rabbimiz var herşeyden önce şükürler olsun..

    maalesef bazen böyle oluyor demek hayat..

    YanıtlaSil
  2. ooffff Selmacım yaa,ne zor anlar yaşamışsın.En kısa zamanda iyi bir kontrolden geç be arkadaşım.Sağlığını ihmal etme ne olur.O olmayınca hiçbir şeyin anlamı yok ki hayatta.
    Şu mübarek gün ve saatte dilerim Rabbim tüm sıkıntılarını uzaklaştırsın senden.
    İnsan da lazım insana ama kalbi kötü insanların yanında olmaması yeğdir olmasından.Kişiler niyetlerini belli ediyorlar kısa sürede aslında.Biz bazen görmek istemiyor ve devam ediyoruz ilişkilerimize.Fakat farkettiğimiz an mesafe koymak lazım bence.Yararlarından çok zararları oluyor nitekim böylesi insanların yaşamlarımıza.
    Güç alacak,huzur bulacak tek kapı var onu da sen biliyorsun zaten.
    Öperim canım,üzmemeye çalış kendini.

    Ha bu arada,
    Çocukların göz ile ilgili rahatsızlıkları mikrobik bir salgın bence.Geçen yılda bizde de aynısı olmuştu.birinde başladı kısa süre de diğerlerine de geçmişti.İnatçı bir virüs uzun sürüyor iyileşmesi.
    Yine varmış etrafta duydum bir kaç kişiden.
    Aman dikkat canım...

    YanıtlaSil
  3. delianneye katılıyorum ..
    çocuklar içinde herşeyin en iyisi olsun diyip bıd bıd uğraşma oluruna bırak kurallara bogdukca onlarda coşuuyor aysede aynı okulda geldıgınde aglamalr vs ama hıc takmayp sadeceonu sevmeye calıs pohpohla o zaman pamuk oluor ama üstüne gıdersem aynı krızler yasanıyor bızde de..
    evet bazen cok bunalıyoruz her bırı ayrı bır telde calıyor senın nefsnbaska seyler yapmak ıstıyor ama cocuklar var zor bır surec arda kendınede vakıt ayır..

    YanıtlaSil
  4. Delişim inan zorlamıyorum. Kişilerden geçtim artık, sağlığımı ve çocuklarımla yaşacağım mutlu ve neşeli günleri arıyorum.

    Ben iyilik yap denize at kavramına inanmadım hayatım boyunca. Ne ekersen onu biçersine inandım. Ama bu devirde insan ektiğini bile biçemiyor. Ben 50 gideyim yeterki karşımdaki bir gelsin bana.

    Allah bu dünyayı bile bir denge üzerine kurmuş. İyisi-kötüsü, güçlüsü-güçsüzü, yazı-kışı var. Ama herşeyin bir karşılığı var.

    Kimseden çok şey beklemiyorum. Bu yanlış anlaşılmasın. Ben iyi-kötü günlerinde yanındaysam insanların, benimde ki bu senede bir kez olur belki benimde yanımda olmalarını bekliyorum. İmkanı olan olur, olmayan olur. Hayat herkesi kendi yaşamının telaşı içine çeker alır. Bu da kabulüm. Evet kırılıyorum, kırılmamak imkansız. Bir kere olsa neyse, birçok kere olunca kırılıyor insan.

    Emin ol ki ben değişmem, ben yine verici olurum ve yine bu tip şeyleri yaşarım. Hayatım böyle, ben böyleyim ama bundan sonra bekli içinde olmaktan vazgeçiyorum.

    Ne kadar az beklersen o kadar az acı çekersin felsefesini uygulayacağım hayatıma. Yürekten olmak bazen suni olmanın altında ezilip kalıyor.

    Fazla muhabbet tez ayrılık getirir derdim hep. O arkadaşlada öyle oldu. Allah yolunu açık etsin.

    Şimdilik bugüne iyi başladım. Allahın izniylede iyi devam ederim inş. İyiyim deliş, herşeye rağmen iyiyim. Allah razı olsun canım.

    YanıtlaSil
  5. Gönül'cüm sağol canım. Ben kıyamıyorum insanlara. Aslında kolay arkadaş olmam daha önce konuşmuştuk seninle bunu hatırlarsın. Ama o insanın ihtiyacı vardı. Yanında olmak istedim. Aslında bende yanıma bir dost istedim. İyisine kötüsüne bakmadım. Kötü yürekli değildir aslında sadece düşünmeden konuşur ve hep konuşur. Karşısındakini asla dinlemez. Bu yüzden etrafındaki herkes uzakladı ondan. Bari ben yanında olup yardımcı oluyum dedim ama beni bile çıldırtmayı başardı. Ne diyeyim. Allah akıl fikir versin, evladına bağışlasın, yolu açık olsun.

    Ben hayatımın her aşamasında rabbime sığındım. Geceleri ağladım, anlattım ona neyim var neyim yoksa. O da bana gündüzleri gülebilme gücünü, aılarımı acık etmeme ve bunlara dayanma gücünü verdi. Rabbim merhametini eksik etmesin üstümden. Duam her zaman budur.

    Yarın çocukları doktora götürücem. Umarım dediğin gibi uzun süreli bir hastalık değildir. Peki siz başınıza geldiğinde bir ilaç falan kullandınız mı ?

    YanıtlaSil
  6. Nohut oda; teşekkür ederim yorumun için. Bu aralar normalden daha fazla kapris yapar oldu Begüm. Aslında buna rağmen sorun çocuklarda değil bende.Hastalıklarım ve buhranlarım kafamın çekememesine neden oldu çocukları. Sabilerin suçu-günahı yok. Her çocuk gibi ilgi, sevgi, oyun bekliyorlar annelerinden. Bunları bulamayınca asilesiyorlar. Büyüklere bile anlatamıyorken derdimizi çocukların içinde olduğumuz durumu anlamalarını beklemek garip aslında değil mi ! Benim sorunum bu son zamanlarda.

    Bunlar süreli sorunlar, rabbim süresiz sorun ve acılardan sakınsın.

    YanıtlaSil
  7. allah sabır ve şifa versin Selma. Keşke elimden daha fazlası gelse.
    Keşke umursamaz, bencil karakterde olsaydım diyorum çoğu zaman.

    YanıtlaSil
  8. Nilhan'cım sağol canım. Deme öyle iyi yürek güzeldir ve görüldüğü gibi herkeste yoktur. Yüreğine sağlık canım. Ben alıştım bu hastalıklarla yaşamaya. Kör-topal yaşıyrum herkes gibi. İçim daralınca da isyan etmek yerine yazıp rahatlıyorum.

    Bu yazılarımı boşver. Normale dönerim ben. Gelir yakında güzel güzel bol fotoğraflı yazılarım. Allah yüreğimizden neşeyi eksik etmesin yeterki.

    YanıtlaSil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...