7 Aralık 2011

Böğüre böğüre ağlamak istiyorum

Ağlamak istiyorum, böğüre böğüre haykıra haykıra ağlamak istiyorum.Ne bedenim, ne içim, ruhum acıyor benim. 3 gün iyi 5 gün kötü kör-topal yaşanan bu hayatı sevemedim hiç. Hiç iyi olunmuyor. Ya hastayım ya çocuklar hasta, ya kırgınım ya küskün, yahut da pişman. Hele ki pişmanlık, işte bu çok sık çalar oldu kapımı.

Sevmediğim bir ben varmış, son senelerde tanıdım onu. Aynaya baktıkça üzüldüm üzüldükçe aynaya bakıp ağladım. Aynı şimdi olduğu gibi.

Havadandır havadan diye teselli etmeye çalışsamda kanmıyor artık buna bünyem.Evlatlarıma kadar herkese küskünüm. Ne mutluyum, ne huzurlu, ne sağlıklıyım, ne neşeli, ne de sevgi doluyum. İdare etmeye çalışıyorum sadece hayatı. Olduğu gibi kabullenmek lafı vardır ya işte öyle.

Begüm yine yemek yemek istemedi ve bu hareketi beni çileden çıkardı. Buğra yedi ama mızmızlanması durmadı. Zaten dün geceden beri ateşi var. 37,5, şuruplarla halletmeye çalışıyorum. Delirdim tabi. Yemiyomusun, o zaman doğru yatağa-bundan sonra böyle. Attım ikisinide yataklarına ses yok. Uyumaya çalışıyorlar. Bense hem üzgün, hem kırgın hem de yine pişman. Doğrumuydu bu yaptığım bilmem, umurumda değil şu anda. Çileden çıktığım anlarda benden uzak kalmaları onların yararına. Bu yüzden aslında attım odalarına. Kendimden korkuyorum bazen.Kendimi tutamayacağım ve pişmanlığın dibine vuracağım durumlardan kaçmak için uzaklaştırıyorum.

Bitirdi beni bu 2011. Bu kadar zor, bu kadar yalnız geçeceğini hiç düşünmemiştim. Ben de herkes gibi, önceki gibi, anneme, kaynanama, kardeşlerime, sevdiklerime güvendim. Oysaki ne boş çıktı herşey. Güvendiğim dağlara öyle büyük karlar yağdı ki ömür boyu unutulmaz. Kinci değilimdir ama yaşadığım hiçbir acyı unutmadım hayatım boyunca.

Bu değildi hayalim, bu değildi olmayı istediğim nokta.Ben ki kardeşlerim okusun diye okumadım. Benki babamla olabilmek için annemi, annemle olabilmek için babamı terk ettim. Benki 22 yaşından beri ev geçindirmek ve hayatla mücadele etmek zorunda kaldım. Ben bunları tek başıma yaptım.

Annemin hastalığını tedavi ettirebilmek için ellerim nasır oluncaya kadar çalıştım. Madem okuyamadım bari işimde bir kariyer yapayım dedim o da olmadı. Kariyerimin en iyi noktasında ayrılık kararı aldı bizimkiler. Kardeşlerim okusun diye bu seferde işi bırakıp onlarla ilgilendim. Annemle olabilmek için babamı ve kardeşlerimi bıraktım. Geçinmek ve geçindirmek zorundaydım. Çalıştım çalıştım...

2 Liram olmadığı için kömür alamadığım ve kışın ortasında buz gibi havada battaniyelere sarılarak oturduğumuz günleri biliyorum annemle. Yahut tüp alacak para kalmayınca aylarca davul fırında su kaynatıp makarna haşlayıp sabah, öyle , akşam yediğimizi bilirim.

Ben bunları daha 10 sene önce yaşadım. Hep dua ettim. Rabbim duydu ki dualarımı yavaş yavaş açtı önümü.

Peki hayatım boyunca ailem ve sevdiklerim için yaptığım şeyleri ve fedakarlıkları düşününce, deli dolu bir hayatı ve kariyeri bırakıp ev hayatına geçince ne oldu. Neden gözden düştüm bu kadar. Hani ben verirken herkes etrafımdaydı da ben istemeye başlayınca neden kimse kalmadı. Zaman mı, hayat insanı kendi hayatı ve sorumluluklarına mı sürüklüyor. Yok, geçiceksin bunları. Ben öyle zor şartlarda öyle imkansızlıklar içerisinde yanında oldum ki hepsinin. Şimdi herkesin keyfi yerinde. Yediği önünde yemediği arkasında. Aile, eş, dost....

Ben kimseye güvenip çocuk yapmadım. Kimseden fazla beklentim olmadı, olmazda. Sadece istediğim, geniş bir aile olabilmekdi. Çocuklarım, anneanne, babaanne, dede, hala, dayı,teyze bunlarla büyüsün istedim. Kıymet bilsin, doysun aile büyüklerine.  Özel günlerden özel günlere görmesinler sadece, özlediklerinde görebilsinler istedim. Bunun için fırsatlar yaratıp durdum. 2 çocukla, hummalı hazırlıklarla misafir ettim onları ki pekişelim, özlem giderelim, beraber çıkaralım hayatın tadını.

Ben aramasam arayan yok. Bir yığın hastalık geçirdik ma aile. Ya bunlar hasta 1 tencere çorba yapıveriyim diyen yok. Kız kardeşim işinden 1 hafta izin aldı geldi yanımızda bize bakabilecek kimse yok diye.Allah bin kere razı olsun. O başka, o hep başkadır. O ablasının gönlünün sultanıdır her zaman.Annemden babamdan önce gelir.İmkansızlıklar içinden imkan yaratıp koştu imdadıma. Güzelim, bitanem sen beni zor zamanlarımda yalnız bırakmadın ya rabbim hiçbir sıkıntında yalnız bırakmasın seni. Hep hızır gibi yetişsin imdadına.

Hayır, hastalıklar, çocuklar herşey bir yana son 6 aydır iyi değilim. Bunu bakabilen her göz görür. Depresyondayım ve bunu bilip söyleyebiliyorum. Bu dengesizlik beni de çocukları da çok yıpratıyor. En kötü durumları bile metanetle karşılayan ben en basit şeylerde öyle bir patlıyorum ki gören çıldırmış bu akıl hastanesine yatırılmalı der. Bayılmalarımı saymıyorum bile.

Bazen evde Buğra ile oynarken birden içim geçmeye başlıyor. Orhan'ı arayabilirsem ne ala, arayamazsam olduğum yere yığılıp kalıyorum. Kendime geldiğimde Buğra'yı başımda ağlarken buluyorum. İşin kötü yanı ayılamazsam birgün korkusu. Bu çocuk başımda öylece Orhan gelene kadar kalırsa.

Migrenim var senelerdir. Ayın 1 haftası çekerim kendimi bildim bileli. Yada gecenin bir yarısı acile iğne olmaya giderim.4 gün önce son gidişimde doktor bu pek migrene benzemiyor sen bir beyin cerahhiye, ve boyun düzleşmesi ile ilgili diğer bir bölüme de görün dedi.Dedi dedi de çocukları bırakıp nasıl giderim orasını söylemedi. Hasta olmak bile lüks benim için.

Orhan arkadaşları ile maç izlemeye gitti. Garibim o da benden farklı değil ama her zaman güçlü. İyi ki var ve iyi ki bu hayatta ki en iyi iki dostumdan biri. Diğeri  de Semoş. Onlar olmadan hayat çekilmezdi. Hele ki Orhan, bazen onun insan kılığına bürünmüş bir melek olduğunu falan düşünüyorum. Ben ömrümde onun kadar iyi ve onun kadar dayanıklı başka bir insan tanımadım.

Ağlıyorum işte böğüre böğüre ağlıyorum

25 yorum:

  1. ağla arkadaşım ağla keşke derman olabilecek yakınlıkta olabilseyidm.zormuş işin gerçekten çok üzüldüm.bende yanlızım hep ama seninki daha zor en azından kardeşiö yakın benim.çok üzüldüm gerçekten hele yaşadıklarını düşününce sarılmak geldi içimden ve de ağlamana ortak olmak.Ben senin bloğunu ilk okumaya başladığımda resimli kayıtların vardı bir sürü insan yemişsiniz onları yazmışsın ne özenmiştim keşke böyle olsa demiştim hayatım ama bilemiyorsun işte.
    çok çok kolaylıklar diliyorum ben ist-avcılar tarafında oturuyorum yakınsak birgün oğlumla geleyim sen doktora git .Gerçekten ciddi söylüyorum bir mail at yada yorum ne kadar yardım edebilirsem artık.

    YanıtlaSil
  2. Selmammmm:( Ağlamak da iyi canım, valla ağla.. ben ağlayamıyorum daha fena.. Ama birşey diyeyim sana, farkımız yok.. çoğumuz aynı dertten muzdaribiz.. Ne olur bırakma kendini ama.. Duaaaa Selmam, Duaaa..

    tam şimdi: 3 dua diyeceğim sana ama isimleri gelmiyor aklıma.. hay aklım.. araştırıyorum şimdi..

    hah: biri: mübin duası:
    biri:

    dur geliyorum..

    YanıtlaSil
  3. Hah, birini daha buldum: bunu kıymetli biri göndermişti bana, lütfen hemen oku:

    (HZ.YUSUF’a kuyuya atıldığında HZ.Cebrailin öğrettiği dua..Seni sahibine emante ederim.Amin)

    ” EY HER TÜRLÜ SIKINTIYI KALDIRAN,
    EY HER DUAYA İCABET EDEN,
    EY HER TÜRLÜ KIRIKLARI SARAN,
    EY HER TÜRLÜ ZORLUĞU KOLAYLAŞTIRAN,
    HER KİMSESİZİN SAHİBİ,
    HER YALNIZIN MUNİSİ OLAN ALLAHIM!
    EY KENDİNDEN BAŞKA İLAH OLMAYAN RABBİM,
    SENİ TENZİH EDERİM!
    İÇİNDE BULUNDUĞUM SIKINTIDAN BİR FERAHLIK,
    BELADAN BİR KURTULUŞ KAPISI AÇMANI SENDEN DİLERİM.
    İLAHİ MUHABBETİNİ KALBİME ÖYLE BİR YERLEŞTİR Kİ ONDAN SONRA HİÇ BİR TASAM KALMASIN,
    SENDEN GAYRISININ YADI KALMASIN VE EY RABBİM BENİ MUHAFAZA ET!YA ERHAME’R-RAHİMİN! “

    YanıtlaSil
  4. Hah, bir de inşirah.. çok etkindir.. internten bakarsan mealleri ile çok etkileyici oluyor..

    Kuldan beklemeyiz diyoruz ama an oluyor içleniyor kırılıyor insan.. gene de içimize düşen bu hisse de boşvermiliyiz belki de.. Bizi sıkıntıdan kurtaracak olan 3-5 kıçı kırık (afedersin ama) kul değil Selmam, bize yardım edecek ancak ve ancak O'dur. (kendime de anlatıyorum) O isterse herşey kolaylaşır ve bunlar gerçekleşiyorsa bak bu duaları yazmak bile seni huzura davettir muhtemelen..

    Bir de bana çözümler yazmışsın be canım bir sürü.. aynı çözümleri ben de sana yazayım..

    YanıtlaSil
  5. canım benim gözyaşlarının her damlası dua olsun inş.Senin gibi bir yüreğe sahip olduklarının niye farkında değiller ki;allah bilsin inş.Seni feraha ulaştırsın arkadaşım.Dua ediyorum senin için.Allah yar ve yardımcın olsun.Yapabileceğim birşey varsa söyle lütfen...

    YanıtlaSil
  6. Selmacım, önce mumüne'nin verdiği dualara sarıl derim özellikle hz.yusuf'un duası.
    Sen çok zor zamanlar yaşamışsın, etrafına ne kadar güçlü durmaya çalışsanda içinde çok yıpranmışsın, saklamışsın saklamışsın ama bak çekilince kendi başına evine tam, tamam ben artık evimdeyim yavrularımda var huzurumda dediğinde çıkmışlar karşına :( Migren sancıları çok zormuş bazı arkadaşlarımdan biliyorum, o zamanlarda yanında birilerinin olmaması çok zor, sen kendi kafanı kaldıramazken iki çoçukla nasıl ilgilenirsin, ne olursa olsun annen için baban ve kardeşlerin için yaptıklarından pişmanlık duyma sen onların yanında olarak kardeşlerin için çalışarak hem ailen için hemde allah için hizmet etmişsin, kıymeti burda bilinmiyorsa, ahirette bilinir. Bayılmalarını ihmal etme yakın bir arkadaşından komşundan yardım iste bırak çoçukları git doktora, artık iki tane yavrun var onlar için iyi olman lazım.
    ben hep düşünüyorum, bugün bana bir şey olsa kızım hali ne olur diye, eşim evlenirmi acaba? evlenirse üvey anne? nasıl davranır ne yapar allahım tam paranoya, düşündükce daha çok sarılıyorum hayata en azında bir iki saat sigara içmiyorum :)
    Anneyiz biz elbette bizde sinirleniyoruz, biz ne kadar kızsakta onlara, hemen affeder unuturlar onlar ama sen en doğrusunu yapıyorsun kendini tutamayacağını anlatığın zaman odalarına göndemek en doğrusu, ama bunuda düşünebiliyorsak demekki daha tam kaybetmiş sayılmayız :)
    Sen çok kırılmışsın son zamanlarda galiba, beşeriz herşeyi unuturuz, bunlarda geçecek inşallah, bende senin için dua edicem, rabbim içine huzur ve ferahlık versin, sabır versin.

    YanıtlaSil
  7. O kadar benzeriz ki seni okurken kendimi okur gibi oldum ben hala yazamadım bunları seni açık gönüllüğünden dolayı tebrik ederim öncelikle.
    Annem 2 kere kalp ameliyatı oldu hem çalıştım hem de geceleri başını bekledim ve senin de yazdığın gibi bir evin yükünü taşıdım omuzlarımda evlenene kadar ki evlenmemi bile zor kabul ettiler aslında.
    Kızlarım doğduğunda ben de senin gibi hayaller kurdum ikiz torun her iki taraf için de aslında ne güzel bir olay ama hep tek kaldım , hasta oldum hastaneye gidemedim belimden omurumdan iğneler vuruldum belden aşağısı uyuşuk eve geldim tutunarak yine ayağa kalktım ölsem yine tek başıma olacağım bunu da biliyorum :(Uykusuzluktan bayılacak haldeydim :(

    Kızım hasta oldu günlerce yattı hastanede bir Allahın kulu gelmedi bile yanımıza daha çok şey var aslında ama kendi derdimle daha bir sıkmayayım seni:(

    Allah eşlerimizden razı olsun onlar da olmasa halimiz ne olur bilmem, ne mutlu bir kardeşin varmış elinden tutan benim maalesef o bile yok.
    Güçlü olmak zorundayız çocuklarımız için bu böyle olmak zorunda kendime hep bunu telkin ediyorum bazen sınırlarda buluyorum kendimi senin gibi ve dediğin gibi kendimden korkuyorum:(
    Boyun düzleşmesi , bel fıtığı ve omur problemi mevcut bende de ayrıca da migren.
    Tedavisine gelince boyun düzleşmesi için bazı boyun hareketleri var onları yapman gerek ayrıca sıkıntı,üzüntü,stres yasak :(
    Fizik tedavi öneriyorlar ama ben gidemedim kızları bırakacak kimse yok çünkü.

    Çok yazdım çokta can sıktım kusuruma bakma bir dokundun bin ah işittin :(
    Deli Anneme katılıyorum bol dua et Rabbim her şeyi görüyor elbet Yardımcımız olsun.
    Ne zaman dertleşmek istersen hiç çekinme mail adresim ikizannesi@hotmail.com.

    YanıtlaSil
  8. Canımmmmm,
    en kısa zamanda sana geliyorum.

    YanıtlaSil
  9. bayılmalarınız varsa ve doktor beyin cerrahına gidin dediyse,ihmal etmeyin bi yolunu bulup (mutlaka vardır) en kısa zamanda gidin derim, Allah korusun önemli bişeyse erken davranmak iyidir -ki umarım önemli bişey de çıkmaz..
    İnsanın büyük fedakarlıklar yapınca gün gelip bununla ilgili beklentileri olması kaçınılmaz..kaldıki hiçbir fedakarlık yapmamış olsa bile, insan çocuk sahibi olunca ailesi de hep yanında olsun, birlikte ve sevgiyle güzel günler yaşansın, çocuklar bu ortamda büyüsün istiyor..ama sizin aileniz bu konuya sizin gibi bakmıyorsa, bunu kabullenmek zorundasınız..aksi takdirde üzülen, yıpranan hep siz olursunuz..tabiiki işin içinde olan sizsiniz, biz dışardan bakan gözlerle çok az bi kısmını algılayabiliriz, o yüzden ahkam kesiyor gibi olmak da istemem ama bence siz düşüncelerinizi ailenizden ve geçmişte yaptıklarınızdan uzaklaştırın..kendinize çocuklarınızla, sevdiklerinizle ve kendiliğinden yanınızda olmak isteyen insanlarla birlikte bi yol çizin..yanınızda olmak istemeyenler kendileri bilir, kendileri kaybeder..geniş ama mutsuz bi aile olmaktansa az sayıda üyeden oluşan ama herkesin keyifli olduğu, kendini bişeylere mecbur hissetmediği, mutlu bi grup olmak ve çocuklarınız için de böyle kişilerin yanında büyümek iyidir..çocuklar esasen yanlarında mutlu ve yaşadıklarından keyif alan birer anne baba görmek istiyorlar..gerisi işin teferruatı oluyor..siz önce kendinizi iyileştirmeye bakın, gerisi kendiliğinden gelecektir..beyin cerrahını ihmal etmeyin..umarım 2012 daha güzel geçer sizin için, sevgiler..

    YanıtlaSil
  10. Sezobigo; Teşekkür ederim canım.Bazen, sık sık değil ama bende patlamalar olur. Hayatın tadını çıkarırım bütün zorluklarına rağmen ama eğer bazı şeyler (buna özellikle hastalıklar dahil) eğer üst üste gelirse dayanamaz o uzuuuun sürenin katlanılmışlı patlak verir işte. Bu da öyleydi.

    Çok iyisin, çok güzel bir yüreğin var. Allah razı olsun. Sen bir ucunda ben diğer ucunda yaşıyoruz bu şehrin. Gelmen hele de çocukla çok zor.

    Ama her zaman oturmaya beklerim.

    YanıtlaSil
  11. Deliş sağol Allah razı olsun canım. Dualar gerçekten çok iyi geldi.

    Benim belimi yalnızlık veya sıkıntı kolay kolay bükmez de hastalık fena yapar. Bünyem güçlüdür ama eğer üst üste veya aynı döneme tekamül eden kendi bedenimde yaşadığım hastalıklar denk gelirse o zaman yıkılmak üzere gibi hissediyorum. Hele ki bakmak zorunda olduğum sabiler olunca bu daha da zorlaşıyor.

    Dediğin gibi hepimiz yaşıyoruz bu tür sıkıntılar. Rabbim güç kuvvet versin. Kimseye muhtaç etmesin biz anneleri.

    İyiyim, kendime iyi olduğumu söyleyip duruyorum. İyi olmam lazım çünkü

    YanıtlaSil
  12. Sevilay canım ne güzel dua etmiştin. Rabbim duymuş dualarını ki içime huzur serper oldu.

    Ben kolay kolay ağlamam ama işte isyan etmektense ağlayıp rahatlamak iyi geliyor bazen.

    En korktuğum şeylerden biridir isyan etmek. Diğeri ise kul hakkı yemek. Rabbim sakınsın.

    Bu sabah daha iyiyim canım.

    YanıtlaSil
  13. Filizcim; ben üst üste gelen hastalık ve yalnızlık kırdı belimi, sitemim bundan. Asla sevdiklerim için yaptığım fedakarlıklardan pişman değilim. Bugün olsa yine yaparım.

    Ben sevdikleri mutlu olunca mutlu olabilen bir insanım. Her kimin hayatına bir nebze de olsa iyiliğim dokunabilirse benden mutlu olamaz işte o zaman.

    Benim böyle anlarım 2 gün sürmez. Ben her acı için bir gün veririm kendime. O gün ağlarım ağlarım sabahlara kadar ağlar dökerim içimdeki yangını. Ertesi güne kaldığım yerden devam ederim hayata.

    Annemin gelmesine 15 gün kaldı. O zaman doktora da giderim, kendime de zaman ayırırım. İşte o zaman bu hayatın suyu akar yolunu bulur.

    YanıtlaSil
  14. İkiz annesi; canım öncelikle ailende yaşadığın bu üzücü hastalıklar için çok geçmiş olsun.

    Yalnızlığı çok iyi bilirim. Severim de çoğu zaman alında.Asla kendi derdin diye düşünme ve her zaman yaz. Ben her zaman dinlerim.

    Evet insan çocuk doğurduğu zaman ister istemez büyük beklentiler ve hayaller içinde buluyor kendini. Beklentiler karşılık bulamayınca da hüsrana uğruyor. Bu hüsran değil mi bizi bam telimizden inciten.

    Hastalıklarımın ne olup olmadığını doktora gidince daha iyi anlayacağım. Duam kötü şeyler çıkmamasından yana.

    Bir dokun bin ah işit olmaz hiçbir zaman benim için. Sen her zaman yaz arkadaşım. Sana da çok geçmiş olsun. Desene aynı şeyleri yaşıyormuşuz.

    YanıtlaSil
  15. Gönül her zaman beklerim tatlım :)

    YanıtlaSil
  16. pnr:/cnr; çok teşekkür ederim sağolun.

    Aslında eskilerde, yahut da beklentiler içerisinde yaşamam ben. Evet kırgınlıklarım ama biliyorum ki herkesinde kendine göre bir hayatı veya nedenleri var.

    Benim istediğimi herkes ister (geniş, mutlu bir aile) önemli olan çaba göstermek. İşte ben bu noktada elimden geleni yapıyorum. Biliyorum onlarda istiyor fakat yapma noktasına gelince biraz zayıf kalıyorlar.

    Doktora, evet gidicem. Ciddiye alıyorum. Lakin bunun için 15 gün annem dönecek onu beklemek zorundayım. Çünkü çocukları bırakacak kimse yok.

    YanıtlaSil
  17. Daha iyi olmana sevindim Selmam.. iyi olmalıyız, olmalıyız işte.. İlter'e dediğim gibi; allah2tan ve birbirimizden başka kimsemiz yok. güçlü olmalıyız.. ki güçlü olmasak bunları taşıyamasak vermezdi Rabbim bu sıkıntıları.

    Bir de Orhan, ne büyük nimet düşünsene.. ya o da kaba saba ilgisiz bir erkek olsaydı maazallah.. hastalıklar bel büküyor doğru: begüm okula başladı ve buğra çok küçük.. aynı bizdeki hikaye.. bu sene hastalık çok bu sebepten evlerimizde.. ama inşallah seneye daha iyi olacak ve çocuklarımız daha güçlenmiş olacak..

    dün mutluluk derslerini yazıyordum, arada döndüm baktım senin yazın.. elim ayağım tutuldu.. zaten kendimi zor zaptediyorum, birden çöktüm gene.. sonra ilteri aradım, o da dandul dungul konuşunca ağzıma geleni söyleidm. Pişman da değilim..

    o yüzden diyorum; idare etmesini bilen, müşfik erkek nimettir diye.. maşallah size o bakımdan

    YanıtlaSil
  18. Yazınızı okudum içim burkuldu demekki herkes üç aşağı beş yukarı aynı şeyleri yaşıyor hep mutlu ve umutlu olmayı diliyor.Allah yardım etsin,dua gerçekten çok önemli herkesin yazdığı gibi..Allah yardımcınız olsun Şafi ismiyle şifalar versin inşlh..

    YanıtlaSil
  19. Sağol delişim, bugün iyiyim hamdolsun. Umarım günü böyle bitiririm.

    Evet Orhan olmasa herşey içinden çıkılmaz bir hal alırdı herhalde. Onun hayata karşı duruşu ayakta tutuyor beni.

    Benim yüzümden fena olup İlter'i aramana üzüldüm. Umarım kötü bir duruma sebebiyet vermemişimdir.

    YanıtlaSil
  20. Anne Kraliçe çok teşekkür ederim temenni ve dualarınıza. Malesefki herkes bir yerlerden birbirine benzeyen hayatlar yaşıyor.

    Olsun, beterinden sakınsın rabbim hepimizi. Yuvalarımı mübarek kılsın.

    YanıtlaSil
  21. Daha iyisindir umarım.Sağol canım yorumların için.Haklısın umutlu oluyoruz büyük ve geniş bir aile akşam yemekleri , çocuklar uyuduktan sonra film geceleri ya da okey partileri ya da en kötü gününde tutabilecek bir el isteğimiz çokta değil hani.
    İnşallah doktorda olumlu şeyler çıkar gönlünü ferah tut canım..
    Sevgiler..

    YanıtlaSil
  22. İkiz annesi; daha iyiyim, Allah razı olsun canım. Evet, eskiden olduğu gibi yani insanca, hep beraber yaşamak istiyor bu hayatı insan ama işte sorun bunu herkesin isteyip istememesinde.

    Kimisi kendi kabuğuna çekilip bana dokunmayan yılan bin yaşasın modunda yalnız, çekirdek ailesiyle yaşamayı tercih ediyor. Saygım sonsuz. İstekler ve dilekler farklı.

    Herkes istediği mutluluk ve neşe dolu yaşasın bu hayatı. Tek dileğim bu.

    YanıtlaSil
  23. NURYOLU....3/1/12 18:50

    öyle güzel anattın ki ağzına sağlık
    bacım.O kadar iyi anlıyorum ki seni...ağlamak
    iyi geliyorda sanırım en iyisi dua etmek.ALLAHA DÖNÜP BENİM BİR DERDİM VAR DEMEK YERİNE ,DERDİNE DÖNÜP BENİM BİR RABBİM VAR DEMEk.EBEDİ SAADETİ DÜŞÜNÜP DÜNYEVİ ELEMLERİ BERTARAF ETMEK...TEVEKKÜL ETMEK...KALBİNİN SAHİBİNE EMANET OL.DUA İLE...

    YanıtlaSil
  24. Nur yolu; teşekkür ederim yorumuna. Dua benim dilimde her an vardır. Şikayet insanlığa mahsus bir durum ve her insan gibi çok olmasada bazı zamanlar bende ediyorum tabi. Ama rabbim gönlümü bilir ve şikayetlerimde bile her zaman bir dua gizlidir.

    YanıtlaSil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...