22 Kasım 2011

Özledim seni kızım


Çok özlüyorum bu sıralar seni. Hastalıktı, yorgunluktu, tatsızlıktı derken ilgilenemedim seninle. Sabah 9'da gidiyor akşam 5,5 da dönüyorsun. Kreş başladığından beri beraber paylaştığımız anların süresi o kadar azaldı ki, içim buruluyor.

Oysa ki, ne çok oynardık di mi meleğim. Şimdi sen geliyorsun, ben yemek telaşına kapılıyorum, Buğra'yı uyut, yemek ye, topla et derken bir de bakıyorum saat akşamın 9'u ve biz seninle hiç baş başa  birşeyler yapamamışız. Biz anne-kız birbirimize doyamamışız. Bundan zaten bu birkaç haftadır sana olan özlemim. Rüyalarım da bile sürekli seni görür oldum.

Seninle hayatımızdan anlar kaçırmak içimi acıtıyor. Su gibisin benim için. Sana doymak imkansız. Çok değiştin; daha oturaklı, daha büyümüşte küçülmüş gibi, daha yardımcısın bana artık. Abla oldun tam anlamıyla.

Dün akşam, salonda senin yanında Buğra'yı ayağımda sallarken sürekli kalkmak istemelerine kızıp bağarınca ben Buğra'ya, hemen gözlerin yaşla doldu ve ''anne o çok korktu bak, sadece benim oyuncağımı almak istiyor'' dedin ve elinin içi ile Buğra'nın saçlarını sıvazlayıp ''yok oğlum yok korkma, al bak benim oyuncaklarımı oyna'' diyerek teselli ettin kardeşini. Nasıl fena oldum o anda.Benim göstermem gereken sevgi ve ilgiyi sen gösteriyordun kardeşine.Ağlamamak için kendini de zor tuttun. Anne bir daha bağırma dedin bana.

Hep iyi bir anne, önce anne sonra arkadaş olmak istedim size. Bu hayatın öğrettiklerini doğru bir şekilde paylaşmak istedim sizinle. İyi insan yetiştirmek isterken, nasıl da kendimi kolaylıkla kaybettiğim bir durum ve dönemin içine girdim böyle bilmiyorum.

Bunların; bu aralar sinirli, bağıran, sürekli olur olmaz herşeye kızan, memnuniyetsiz ve herşeyden öte kendini her konuda yetersiz hisseden bir haleti ruhiyenin içinde olmamdır asıl nedeni. Yalnızlık, kimsesizlik, arkadaşsız, komşusuz, sadece kendi ve çocuklarının sesini duyan bir kadın olmanın getirdiği bunalımın yani depresyonun sonucu bunlar. Evet son aylarda farkındayım ki depresyonun dibine vurdum.

Asla olmak istemediğim kadın ve anne profiline büründüm. Ben bu kadını da , anneyide hiç sevmedim kızım. Ben de memnun değilim hemde hiç bu halimden ama yavaş yavaş toparlanıyorum yavrum. Tekrar eskisi gibi, neşeli, mutlu, sevgi ve oyun dolu günlerimize dönücez Allah'ın izniyle bitanem. İnsanlar beklenti içinde olmayı bıraktım artık. Eledim çoğunu ve hala elemeye devam ediyorum. Bunalım insanlardan kurtuldukça daha bir hafifledim ve daha farkına vardım asıl olanın siz olduğuna.

Bu aralar herkes soruyor ''Selma çok sinirlisin hayırdır '' diye. Sinirlilik hali değil, insanların bu kadar vefasız davranıp üstüne benden vefa beklemeleri bozuyor sinirimi. Ben sinirli değilim arkadaşım, artık sizi önemsemiyorum. Değer verdiğim birkaç kişi haricinde ki herkesi çerezlik dostluklar kategorisine kaldırdım. Sonuç; böyle daha iyiymiş.
Hayata ve yaşananlara üzülürken insan kendi düştüğü ve düşürdüğü yavrularının durumunu gözden kaçırıyor. Benim için önemli olanların peşindeyim artık. Dünya paralanmış umrumda değil. Onu tak bunu tak yavrularımı ihmal ettim. Kimseyi, hiçbirşeyi takmıyorum artık.

Seni özledim kızım. Sana sarılıp yatmayı, kokunu içime çekmeyi, seninle oyunlar oynamayı, beraber kekler kurabiyeler yapmayı, beraber yatağında zıplamayı, beraber gezmeyi, top oynamayı kısacası seninle yaşadığım hayatı özledim.

Akşam olsun kreşten dön diye dört gözle bekler oldum. Babanı bile bu kadar beklemezken :)
Beraber ettiğimiz dansları özledim. Sana dair kaçırdığım anları düşününce içim ağlıyor. Sen çok özelsin benim için ve hep öyle olacaksın. Altın saçlım, parlak gözlüm benim.

Sana dair yazıcam, uzuuun uzun yazıcam annem. Sen benim ömre bedelimsin meleğim.

13 yorum:

  1. dün aynı şeyleri hemde kelimesi kelimesine bende düşündüm hatta yaşadım.Sonuç bende kızımı çok özledim:(

    YanıtlaSil
  2. begümün buğrayı teselli etme anını resmen zor okudum yaşlar aktı akacaktı..canım benim tam bir sevgi meleği prensesim benim

    YanıtlaSil
  3. Çok özleniyo be Sevilay, hepimiz az çok yaşıyoruz bunları di mi.

    YanıtlaSil
  4. ben bile bu yazdıklarımı zor okudum tekrar Nursen, bazen oluyor böyle şeyler ama Allah'tan Begüm gerçek bir melek :)

    YanıtlaSil
  5. Sağol deliş :)sen başka türlü bir dostsun benim için.

    YanıtlaSil
  6. bende çok özlüyorum kızımı, çalıştığım zamanlar senin gibiysi, inan belki daha fazla sürekli ağlardım, kızımda benimde psikolojimiz bozulmuştu, sonunda işi bıraktım artık yanındayım, ama insan hiç doyamıyor, onlara hiç kızmadan olmuyor, elbette bazen sesimiz yükselecek, ama biraz geçince alıp karşınıza konuşunca öyle güzel anlıyorlarki bizi, birde sarılıp öpmezler mi :)) bak şimdi okulda kızım ben yine çok özledim, :)

    YanıtlaSil
  7. Filiz'cim evet anneyiz sevgimiz bakii, kızdığımız zamanlar olsa bile. Dediğin gibi o sarılıp kucaklaşmaları yokmu ömre bedel. Bütün kızgınlık, kırgınlık puff diye dağılıyor. Bende özledim kızımı, yine kerş de :)

    YanıtlaSil
  8. amaaan ağlattınız beni gece gece
    :(ne kadar zor anne olmak.Hiç bitmeyen vicdan azapları...oof oof. öpüyorum güzel Begümü...

    YanıtlaSil
  9. Üzüldüm sizi ağlattığıma şimdi, anneyiz işte. Aşağı tükürsen sakal-yukarı tükürsen bıyık, bu döngü içinde gidiiiip geliyoruz. Özü, doyamıyoruz.

    YanıtlaSil
  10. Çok duygulandım ! Ne güzel anne olmak !

    YanıtlaSil
  11. Şepşeker; öyle güzel ki, acısı ile tatlısı ile bir ömre bedel anne olmak

    YanıtlaSil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...