9 Kasım 2011

Afyon

Kaçtım yine ben, Afyon'a Semoşun yanına. Erkek kardeşim ve aile ile beraber, anlayacağınız ma aile Afyondayız. Bir araba da iki aile geldik. Yolculuk feciydi. Önde erkekler, arkada; iki kadın, kucaklarımızda bebeklerimiz, ortada oturan iki çocuk. Arkayı altıladık anlaşılacağı üzere. Zormuş ama çok zormuş. Birdaha mı asla !

Bugün öğleden sonra çıkıyoruz dönüş yoluna. Benim tüyler şimdiden ürperdi. Herkes yolda, herkes tatilden dönüyor. Bu keşmekeş trafiğin içinde bukadar bebek ve çocukla nasıl yapıcaz bilmiyorum. Giderken geceydi yolculuğumuz. Bir nebzede olsa hafifliyordu yoruculukları ama şimdi gündüz yolculuğu canımızı okuyacak. Dua edin bize :)

Üç kardeş hasret giderdik. Aynı evde birkaç gün beraber kalmayalı seneler olmuştu. Eskiler deşildi, sohbetler birbirini kovaladı, sabahın ilk ışıklarına kadar keyifler yapıldı. Tabi çocuklar fırsat verdiği sürece oldu bütün bunlar.

Evimi özledim ama ne yalan söyliyim. Neyse şimdilik bu kadar. Devamı dönünce. İçeriden sesler geliyor '' haydi masaya buyrun, çaylar soğumasın, ablaaaaa kahvaltı hazır'' türünden. Bana müsade kahvaltı zamanı :)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...