23 Eylül 2011

Haftanın yoğunluğu

Leyleği havada gördüm, bu hafta eve giremedim neredeyse. Begüm'ün kreşe başlaması bir anlamda iyi geldi banada. Yarım kalmış bir ton şeyi hallettim. Gezdim, gezdim. Didem (tek komşum ve arkadaşım) ve sürekli alışveriş merkezlerinde eksikliğini hissettiğimiz şeyleri tamamlama peşinde koşturduk durduk.

Uzun zamandır bu kadar dolu bir hafta geçirmemiştim. Yeni birçok şey eklendi hayatımıza. Eve şimdi geldik. İçimden yazmak geldi ama o kadar yorgunum ki ! Birazdan Begüm'ü alırım servisten ve Didem ve Faruk'da gelir. Her günkü rutin haline gelmiş olan yemek seanslarımız başlar. Birazda sohbet-muhabbet tabi.

Şimdilik müsade bana. Bu yazı burda bitmezdi ammaa malum yemek hazırlamalı. Devamı ve bol fotolusu akşama artık

7 yorum:

  1. hafta bitmek üzre,senin leylekler hâla havada galiba :)

    hem; akşama gelecek dediğin fotoğraflar da gelmedi?

    sevgiler canım,

    YanıtlaSil
  2. Hastayım meltem çok hasta. Zatüre başlangıcı dendi. Acilde müşaade altında tutuldum. İğneler ve ilaçlarla ayaktayım.

    Ama söz en geç hafta sonu düzenlenmiş ve eklenmiş olacaklar. Biraz iyileşiyim. Begüm ve Buğra da hasta. Hem onlarla hem kendimle uğraşmak yoruyor. Geçer az kaldı. Çocuklar nerede ise iyileşmek üzere.


    Bende sıra :)

    YanıtlaSil
  3. Selmacım,çok çok geçmiş olsun :( üzüldüm hem sen hastasın,hem çocuklar :( İnşallah tez zamanda şifa bulursunuz..evet zor bir süreç ama geçmiş gitmiş olsun,bi daha da uğramasın.

    YanıtlaSil
  4. ramazan başında benim ufaklığa da alerji tanısı kondu,bronşların doluluğu ne tür antibiyotik içtiyse geçmedi,zor be güzelim insan kendine razı oluyor da o körpelere bişeycik olsun istemiyor.hepinize tekrardan allahtan şifalar diliyorum.

    YanıtlaSil
  5. Teşekkür ederim canım. Sizede çok geçmiş olsun. Evet hasta olmak berbat birşey, özelliklede sorumlu olduğun bebelerin olunca. Dediğin gibi ben razıyım da onlar olmasın. Hoş bende olmıyım. Çünkü onlara bakacak güç lazım.

    Bugün daha iyiyim. Ben yatamam zaten hasta gibi. Hasta olsam bile :)

    YanıtlaSil
  6. en çok neye ihtiyaç duyuyorum biliyor musun Selma?Hani küçükken hasta olurduk da annemiz etrafımızda dönerdi tüm sevgisiyle,biz de nazlanır da nazlanırdık (hoş nazlı bir çocuk değildim hiç ben,hani biraz tadını çıkarmak diyelim biz buna)o günleri özlüyorum,kimseden sorumlu olmadığım,sineye basılacak'ın ben olduğu günlere..oysa şimdi azıcık hasta olsak,hemen toparlanmak zorundayız,bizi bekleyen yavrularımız var,hayat bizim omzumuzda artık..

    YanıtlaSil
  7. Aynı şeyleri düşünüyordum bende bu aralar. Hislerime tercüman oldun. Hoş annem geldi, bizimle ilgileniyor ama olmuyor eskisi gibi. Kocam, çocuklarım, ailem tamam herkes seviyor ama o sevgiyi görmek istiyor insan. Sadece bilmek değil. O ilgiyi arıyor insan.

    YanıtlaSil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...