14 Eylül 2011

Begüm'ün kreş macerası



Begüm'ün ilk vesikalık fotoğrafı. Kreşten kayıt işlemleri nedeni ile istemişlerdi. Bu vesile ile ilk kez kızımında bir vesikalık fotoğrafı olmuş oldu.


Pazartesi itibari ile Begüm kreşe başladı sonunda. Şimdilik ; içime sinen, benim bütün kriterlerime uyan, karı-koca öğretmen olan ve kreşlerinin başlarında duran, cıvıl cıvıl bir kreş bulduk ve yazdırdık. Sahibesi hanım aynı zamanda bizim ufaklıkların müzik öğretmenide oluyor. Müzik odaları ayrı ve oda da bir piyano var. Piyano eşliğinde müzik dersi yapıyorlar. Benim hayalimdi ve gerçek oldu diyebilirim. Keza gezdiğimiz diğer okulların hiçbirinde bugüne kadar piyano veya bir müzik aleti görememiştik.

Pazartesi 2 saat, salı 3,5 saat, bugün ise saat 11 gibi götürüp braktım tam gün kaldı. Orada uyudu bile. Masal eşliğinde uyutuyorlarmış çocukları. Begüm'ün uyumasına çok sevindim. Ama öğlen ellerinden geleni yapmalarına rağmen yemek yememiş. Uyandıktan sonra ikindi kahvaltısını yemiş. Bende zaten zorlamamalarını bazen uyanınca yediğini söylemiştim. Begüm hakkında uyardığım herşeyi şimdilik harfiyen yerine getirdiler. Bu kadar sistemli ve iyi koordine edilen bir okul görmemiştim. Tabi aslını zaman gösterir. Bununda farkındayım. Beni hiç sormamış. Oyuna dalınca unutur beni zaten.

Servisle gelirken, bir çocuk elindeki balonu almak istemiş. Begüm vermeyince de koluna vurmuş. Serviste çok ağlamış. Ayakta getirmişler başka yer olmadığı için. O çocuğun yanında oturmak istememiş çünkü. Yarın gidip bir konuşacağım. Çünkü Begüm'ün çok gücüne gitmiş ve okula gitmek istemediğini söyledi.

Halbuki uyarmıştım. Begüm kendine vurulduğu zaman kendini korumayan bir çocuk. İçlenip, üzülüyor ve çok ağlıyor ama asla karşısındakine vurmuyor. Yalan değil bazen ona vurana vurmasını söylediğim bile oldu. Çünkü vurulduğu zaman iç dünyasına gömülüyor ki buda bizi korkutuyor. Bunu aşmasını istiyorum. Elbetteki böyle şeyler olacak ama daha 3. gününde henüz adaptasyon sürecinde olunca nasıl adapte edebilirsiniz ki bir çocuğu.

Neyse allem ettim kullem ettim ikna ettim yarın okula gitmeye. Yarın gidip konuşacağım daha dikkatli olmaları hususunda. Bu olay haricinde herşeyden hepimiz memnunuz aslında. Yarın sabah ilk kez servisle tek başına gidecek okuluna. Bakalım sabah ki durum ne olacak.

Bugün bütün evraklarını hazırlayıp verdik okula. Hastaneydi, muhtarlıktı gezdik çocuklarla ama hallettik. Gerisi Allah kerim. Hakkımızda hayırlısı neyse o olsun

NOT: Yukarıdaki fotoğrafı sınıfın penceresinden çektim onlar bahçede oynarken. Öğretmenine bir pişşt çaktım. Begüm'e tuvaletinin olup olmadığını sormasını istedim. Çünkü ortalama 1,5 saatte bir gelir onun tuvaleti. Olduğu bilmeme rağmen öğretmene yok diyor. Diğer öğrencilerinde gelmiş. Bir türlü Begüm'ü tuvalete gitmeye ikna edemediler. Bir piiişt daha''3'e kadar say hemen gelir'' dedim. Netice Begüm 3'ü görmeden takıldı peşlerine. Ama bekledim öğretmenin ikna edip edemeyeceğini görmek istedim. Baktım başa çıkamadı o zaman girdim devreye.

8 yorum:

  1. Selmam hayırlı olsun tekrar. Biz de Selim'e karşındakine vurma, konuşarak hallet dedik dedik çocuk şimdi boyuna dayak yiyor.. Bgün açıkça sende vur diyemedim de şöyle dedim: ömerê deki dedim: ben de dayanamayıp sana vurabvilirim, dikkatli ol.. benim sa sabrım tükenip bir güçlü yumrukk indirebilirim. en son İlter (ki hiç sevmez kavgayı) dayanamadı: oğlum sen de bir tane geçir dedi koptum:)

    YanıtlaSil
  2. İşte bizde de aynı böyle konuşmalar geçiyor. Aman kızım sakın kimseyle kavga etme olurmu derken bugüne kadar şimdi sana biri vurduğu zaman lütfen bir daha yapma yoksa bende yaparım de diyoruz. Oda olmadı hala seni dinlemeyip vuruyo, patlat bir tane sende ki canı acıdığında anlasın ve bir daha sana vurmasın diye.

    Bazı çocuklar canavar gibi. Begüm zaten acayip sevgi dolu bir çocuk hayatta kıyamaz. Bugüne kadar hep dayak yedi, elini bile kaldırmadı ama artık kendini korumayıda öğrenmeli.

    Herkes bizim gibi değilki, aman kızım o yanlış yapıyor sakın sen yapma diyecek. Mecburen bizde kendini koruması gerektiğini öğretmek zorunda kalıyoruz.

    Hayır işin kötüsü Begüm'ün eli çok ağır. Kuzenine dayanamayıp sonunda bir patlattı kız yere devrildi. Ogün bugündür Begüm'e bulaşmıyor :)

    Valla ne yalan söyliyim bende diyorum geçir bi tane diye :)

    YanıtlaSil
  3. Kendini savunması lazım .kavga güzel bir yöntem değil ama çocukların dili bu galiba.İç güdüsel olarak ellerini kaldırıyorlar .Kimisi sevgisini öyle belli ettiğini sanıyor...
    Begüm inşallah bu sorununu aşar ve içine kapanmaz...
    Tuvalet maceranız çok hoşuma gitti ,hele üçe kadar saymaya bayıldım Selmacığım :)))))))))))))))

    YanıtlaSil
  4. Bu sataşma durumlarını çok kafaya takma derim.Netice hayatın içinde hep var zaten varolma savaşı.
    Elinden alacakları ki,geri kazanmayı öğrensin,
    vuracaklar ki,kendini savunmasını öğrensin,
    mağlup olacak ki,galip gelmeyi öğrensin,
    haksızlığa uğrayacak ki,hakkını almayı öğrenebilsin...
    Hayat bize her zaman nazik ve adil davranmıyor,hayal kırıklığına uğramamak için bununla erken tanışmalıyız bence.
    Ama anne babalar kuzularına kıyamadıklarından hemen her konuda siper olmayı yeğliyorlar...
    Üzme kendini,okul onun için hayatın ta kendisi şu an,bırak herşeyi görsün orda...

    YanıtlaSil
  5. Hüznümün penceresi; çok teşekkür ederim yorumun için. Evet çocuktan çocuğu duyguların dışa vurumu değişiyor.İnşallah kolay aşar dediğin gibi.

    3'e kadar sayma tekniğini Begüm geliştirdi aslında. Ortalama 1 senedir falan kullanıyoruz. Yemek yerken bile uyguluyoruz. Bazen bizim saymamızı istemiyor kendi sayıyor :)

    YanıtlaSil
  6. Zaten bunun farkındayım Gönül. Olsun bunlar olmasın demiyorum ama daha 3. günden olmasın be ...Çocuk zaten alışmaya çalışıyor. Böyle olunca zor oluyor işte alıştırmak. Bak bugün gitmek istemedi. O çocuk vurursa yine diyor bana.

    YanıtlaSil
  7. çocukların birbirlerine vurması konusunda sizinle aynı fikirde değilim. bu şekilde düşünenler yüzünden toplumda birbirinden özürdilemeyen,şiddete şiddetle karşılık veren bireylerle dolu. bence çocuklara daha çok sevgi aşılamamız gerekiyor. "o çoçuk vuruyor" yanlış yapıyor bu doğru değil demek daha doğru geliyor. vicdanlı nesiller yetiştirmek önemli...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Merhaba;
      Yukarıdaki yazıdan şiddete şiddetle karşılık veren bir çocuk yetiştirdiğim kanısına nasıl vardınız anlamadım. Aksi yönde bir çocuk yetiştirdiğim için kendine vurulunca bir şey yapmadığını anlatıyorum bu yazıda. Bu yazı tam 6 yıl önce yazılmış ve bugün 9 yaşında olan kızım halen aynı mantıkla hareket ediyor ve kimseye el kaldırmıyor. Bir anne olarak sürekli kendi çocuğunuzun hırpalandığını görmek de hiç hoş değil. Bunu benim gibi annelerin değil o bahsettiğiniz şekilde şiddete şiddetle karşılık veren çocukların annelerin bloglarına yazmanız daha doğru olur kanımca.

      Sil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...