28 Mart 2011

İçim acıyor, geçer umarım ...

Bir pişmanlık daha ekledim hayatıma. Düşündükçe üzüldüğüm, ağlamadan duramadığım bir sahne ekledim.
Ben yarattım, kendi kendime ettim. Bir daha böyle bir yürek acısını yaşatmayacağım kendime. Kendime ve sevdiklerime.

Duman doldu içim. Yaş doldu gözlerim. Ellerim titredi. Yüreğimi ise kabuk bağlasın istiyorum. Unutayım ve unutulsun istiyorum.

Güzellikler ve güzel bir bahar karşılasın yuvamı ve ailemi. Herkese sevgimi sonuna kadar göztereyim. Beklentisiz olsun bu sevgi gösterim ki, sonunda üzülmiyeyim. Ben çocuklarımı, çocuklukları ile yaşamak ve büyümeden onlara doymak istiyorum.

Kim bilir ! Bir gün herşey daha başka olur ve ben tüm bu zaman zarfında yaşadığım şeylerin de, aynı eskinin peşine düştüğüm gibi düşerim.

2 yorum:

  1. Blogcu annelerden biri demişti: kendine yüklenme güzel kız, insansın!

    Ben de diyorum insanız be Selmam. Kusursuz yürümüyor işler ve ne de biz kusursuzuz. Biliyorum an oluyor ben de dşbe batıyorum ama esasında böyle işte..

    sevgiler bolca.

    YanıtlaSil
  2. Sağol Mümine'cim, evet canım insanız. Zaten bu insanca tepkilerimiz korkutuyor bizi. Acıtıyor içimizi. Belki biraz gamsız olabilmeyi başarabilsek daha kolay olacak.

    YanıtlaSil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...