20 Nisan 2010

Büyüyorsun


Çok hızlı büyüyorsun kızım. İyi mi kötü mü bu bilmiyorum. Bu günler de sende, büyükler gibi burun silme merakına sardın kendini. Her gün kesin eline bir mendil alıp siliyormuş gibi yapıyorsun (siliyormuş gibi diyorum çünkü sen sümkürme sesini ağzınla yappıyorsun).

Öyle şeyler yapıyorsun ki bizi şaşırtıyorsun. Mesela; En az bizim kadar biliyorsun fotoğraf makinasını kullanmayı. Senin fotoğrafını çekmek istediğim an, elim de makinayı görür görmez koşuyorsun almaya ve doğru babanın fotoğraflarını çekmeye koyuluyorsun. Bu ara da bazen babana çok benziyorsun. İkinizin de ayağında çorap durmuyor. Hemen çıkartıyorsunuz.

Hayvanları delicesine seviyorsun. Dün park da oynarken bir kedi ve bir köpek geldi. Köpeğin geldiğini gören bütün çocuklar annelerinin yanına kaçarken, sen beni bırakıp köpeğe doğru ilerledin ve ona gel işareti yapıyordun. Hayır sen korkmuyorsun ama ben korkuyorum köpeklerden (her ne kadar zamanında evim de bir dalmaçyalı beslemiş olsam da, ama o benim köpeğim di ve huyunu suyunu biliyordum. Diğer köpekleri tanımıyorum ve hala ürküyorum.)

Çok paylaşımcı bir bebeksin. Park da herkesle oyuncaklarını paylaşıyorsun. Oysa bazıları gelip zorla senin elinden ouncağını almalarına rağmen asla kızmıyorsun. Yine de veriyorsun ama aynı karşılığı onlardan da bekliyorsun. Eğer senden almalarına rağmen vermiyorlar ve bunu bir kaç kere tekrar ediyorlar ise işte o zaman o çocukları resmen kafanda mimliyorsun. Başka bir gün yine park da oynarken geldiklerinde bu sefer sen de vermiyorsun. Çünkü onların paylaşmadıklarını yazıyorsun kafana.

Senin bu büyük insan gibi sergilediğin davranışların, başta biz olmak üzere herkesi hayran bırakıyor sana. Seviyorsun hem de çok seviyorsun. İnsanları, hayvanları, oyuncakları herşeyi, gerçek anlamıyla seviyorsun ve bunu sonuna kadar gösteriyorsun bize.

Böyle bir evlat olduğun için guru duyuyorum seninle. Seni çok seviyorsum kızım. Bu hayatta sonuna kadar, koşulsuz şartsız hep yanındayım bebeğim.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...