14 Ocak 2010

Küçük bir fısıltı..


Hani göz görür de gönül anlamaz ya bazı şeyleri, işte öyle bir şey, bu aralar yaşadıklarım.O kadar çabuk büyüyor ki,gözümün önünde ki bu gelişimini anlamam, niye beni bu kadar şaşırtıyor bilmiyorum.O nun her nefesi, her bakışı, her hareketi yüreğime işliyor sanki. Bitmesin, geçmesin bu günler, çabuk büyümesin istiyor gönlüm. Ben her şeyden vazgeçtim onun için. Kendim den, işim den, sosyal hayatım dan.Hayata dair yaşanılası bir çok şeyden. Gezmek miş, eğlenmek miş, onunla ise tamam, ama onsuz olmaz.

Yaz aylarında Semoş'lar la beraber İtalya'ya gitmeyi planlıyoruz. Planlamanın da ötesinde, eğer son dakika aksiliği olmaz ise gideceğiz. Şöyle bir ; Begüm'süz gitsek, onu anneannesine bıraksak, bir hafta herkesin yaptığı gibi biz de sevgili ile bir tatile çıksak diye düşündük. Olmadı, düşüncesi bile beni çok üzdü, 2 gece bara gidicem, ya da uzun uzun yürüyüşler  olacak, ya da İtalya'ya tam olarak doyamayacağım diye ben kızımı bırakamam. Ben onsuz yapamam. 2 saatliğine halasına bırakıp alışverişe bile çıktığımız da benim aklım kalıyor. Acaba bizi aradı mı, ağladı mı veya yemeğini yedimi diye. Biliyorum halasında iken bizi aramaz, onu çok sever, sağolsun halası da ona kendi çocuğuymuş gibi bakar ama annelik işte. Öyle böyle değil, belki de benim ki fazla düşkünlük.

Ben insanlar dan korkar oldum. Begüm'ü alıp şöyle bir Kadıköy'e gitsem gezsek, dolaşsak diyorum ama korkuyorum. Ya ,bir saniyeliğine dikkatim dağılırsa, ya biri onu alıp kaçarsa. O doğduğun dan beri hep aynı rüyayı görüyorum, Begüm'ü benden çalıyorlar. Bu, korku getiriyor bana. Onu kaybetme korkusu. Biliyorum aşırı sevgi ve düşkünlükten oluyor hep bunlar ama nasıl geçer onu bilmiyorum.

Olamıyorum başkaları gibi, rahat, hayatını yaşayan, herşeyi oluruna bırakan biri. Emanet ettiğim insanlara güvenmediğimden değil, emanet edemeyecek kadar çok sevdiğimden. Onsuz yaşayamayacağımdan.

Ben senin için her şeyden vazgeçtim kızım.
1000 kere bu dünya ya gelsem, 1000'nin de de vazgeçerdim kızım.
Ömrümün en güzeli, ben seni öyle çoooooook seviyorm ki ! Bunu anlatabilmeme söz yetmez.


Uyku  mahmurluğu dediğin de böyle olur. Şaşkın kızım caillou izliyor. Tepki ye bakarmısınız :)


Anne'nin plates topu oldu Begüm'ün oyun topu. Oyunumuzu da yukarıda ki foto da gördüğünüz gibi oynuyoruz. Yaa zaten bu kız bana spor falan yaptırmıyor. Ne zaman plates yapacak olsam, bir bakıyorum tepemde. Neymiş o da yapacakmış ama benim üzerim de, benimle...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...