9 Kasım 2009

Oyun oyun oyun...


Pazar günü babayı uyandırma seansımız. Babamız biraz zor uyandığı için (sağolsun), onu uyandırmanın en tehlikesiz ve en kestirme yolu tabi ki Begüm :) eee bızdığın uyandırması da pek keyifli oluyor zaten.


Beni her hareketi ile kendine hayran bırakıyor. Öyle güzel ; sanki büyük bir insanmış ve de önemli bir iş yapıyormuş edası ile oyun oynuyor ki !


Annecim eee eee dediğim zaman kaçar. Ama uykusu geldiği zaman bu gizlemeyi de beceremez. İşte bu fotoğrafta ki hali de buna bir örnek. Elinde her zaman ki gibi çubuk krakerleri, bir yandan yiyor, bir yandan koltuk da eee eee yapmaya çalışıyor.



Begüm Caillou izliyor. Biz bu çizgi filmin fanatiği olduk diyebiliriz. Çok eğitici ve öğretici. Saçma sapan, sadece çocuk oyalansın diye yapımış çizgi filmlerden biri değil anlayacağınız. Şiddetle izlenmesi tavsiye edilir :)


Bisikletini, bebek arabası gibi sürüyordu Begüm. Bizde en iyisi ona bir oyuncak bebek arabası alalım dedik. Babası aldı ve o gün bugündür, Begüm sürekli evin içerisinde bebeklerini dolaştırır oldu. Hııı bunun sonucu nedir derseniz; Begüm ile beraber bisileti itmek zorunda kalmadığım için bel ağrısından kurtulmuş oldum.




Bir de inatçıyız ki ! neymiş ; Bebek arabasında hem topunu, hem bebeğini, hemde köpeğini aynı anda taşıyacakmışız. Sığmıyacağını anlatmaya çalışsamda dinleyen  kim. İnatla hepsini üst üste koydurup, arabayı öyle sürmeye çalışıyor. Her ne olursa olsun ben kızım ne istediğini bilen ve ona göre hareket eden yönünü çok seviyorum. Biz büyükler bunu inatçılık olarak adlandırsak da ne derlerse bir şekil de yapıyoruz öyle değil mi ..?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...