30 Mayıs 2009

9. ayımızı da bitirdik



Evet,
Bu fotoğraf bu günden. Bugün benim sınavlarım olduğu için bir süreliğine dışarıdaydım. Begüm'ü ziyarete Büyükbabanesi ve halası geldi. Sonrasında Defne de geldi. Ben eve döndüğümde, Begüm, yemek yemek üzereydi. Yetiştim kızım ama pek iştahın olduğu söylenemez bugün. Anlayacağınız Begüm için hareketli günlerden biriydi.



İşte son günlerin favori hareketi. Burnunuzu çeker gibi yapıyorsunuz, Küçük prenses anında size taklidini yapıp hediye ediyor. Sempati güzelim benim.

Evet geldim bitanem.
Nereye Viaport'a
Kimlerle ? Anne, Baba, Anneanne, teyze
Gittik. Gezdik. Ozan amcalar geldi. Defne'yi gördük. Begüm hanım'a ciciler aldık. Lahmacun yedik ve çok eylendik.

Hey nerdesiniz size bakıyorum ceeeeeeeeeee...
Çıkın ortaya artık.

Sen nesin böyle !
Oyuncakmısın, melekmisin hayalmi yoksa gerçekmisin. Sen bizim ömrümüzün en güzelisin.



Babaannemiz kulağımıza küpe olsun diye kiraz taktı...Kirazlı kızım benim.



Babaanne kucağında... Büyükbabaannemiz katarakt ameliyatı oldu ona geçmiş olsuna gitti Begüm yaaaa....



Hüzünlü prensesim benim. Giyindim, hazırım fakat hala almadılar beni diyor sanki içinden

Yuppiiii....
Sonunda Begüm hanım teyzesine kavuştu. Begüm semra'yı ben zannediyor bazen bunu farkettim. Nasılda eğleniyor teyzeyle ama..
Tabi mıncıklanıyor, gıdıklanıyor, oyunlar oynanıyor, şarkılar, danslar ve gezmeler. Daha ne istesin benim kızım. Teyzoş Afyon'a geri döndü fakat Haziran'ın 20'sinde yine burada. Begüm hanımın deymeyin keyfine.


İşte bu ikiliye dikkat !
Benim ömrümün en güzelleri, aynı zamanda ömür törpülerim benim. Bu ikili beni erken yaşlandırır.

Babayla kahkaha bombardımanı


Begüm bir top delisi. Sürekli elinden tutturup top peşinde koşmamızı istiyor evin içerisinde. Bazen de parkda top oynayan çocukların peşinden sürüklüyor beni. Futbolcumu olacak ne ?

Begüm hanım banyo sonrası babaanne'sinin kucağında etrafa gülücükler saçıyor.
Bazen ağladık, bazen güldük. Bu fotoğrafta da Begüm'e ağlıyormuş numarası yapıyordum. Benim küçük sulu gözlü prensesim dayanamadı ağlamama ve açtı kendi musluklarını. Her ne kadar 'annecim ben şakacıktan yaptım' desem de o devam etti. Meleğim benim.
Canım kızım,
9 ay karnımda idin, 9 aydır da yanımdasın. Seni beklemenin heyecanı başkaydı fakat seninle yaşamak bambaşka. Narinsin, naziksin, sakin ve güzel huylusun. Kendi doğruların ve kendi zamanlaman var. Bugüne kadar hiçbir şey için zorlamadık seni. Senin için bir rutin hazırladık ve sen bu rutini aksatmadan uyguladın (bazen mecburiyetten doğan aksaklıkları saymıyorum). Yemek düzenini, uyku düzenini, oyun düzenini, banyo düzenini herşeyini biz sana bıraktık ve sen, kendin için en uygun düzeni kurdun. Garip olan olması gerekenden daha iyi ve doğru bir düzen kurmandı. Sen bugüne kadar çok şaşırttın bizi zaten.
Zaman çabuk geçiyor. Daha dün 3.360 gr olarak dünyaya geldin. Miniminnacıktın. Bugün 9.300'sün ve büyümeye başladın.
Acele etme kızım. Bizim hiçbirşey için acelemiz yok. Biz sadece senin aldığın her nefese doymak istiyoruz. İstediğin zaman emekle, istediğin zaman yürü. İstediğin zaman bezi bırak, istediğin zaman konuş. Hayat aceleye gelmeyecek kadar güzel.
Yudum yudum, tadında geçsin her günümüz. Senin büyümene şahit olmak yeterince büyük bir mucize bizim için.
Bir nefeslik ömrüm olsa yine seni doğururdum güzel kızım.
Seni çok seviyorum Begüm.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...